Politieke Economie – Bas Jacobs

In memoriam Jules Theeuwes en Jenny Ligthart

with 4 comments

Jules Theeuwes

Hoewel diverse media berichtten over het overlijden van Jules Theeuwes op 6 november, heb ik dat op een of andere manier volledig gemist wegens een werkbezoek aan Parijs. Vorige week maandag kwam ik op de universiteit en trof een rouwkaart aan in de post: Jules is overleden. En de afscheidsceremonie was aan de gang toen ik de rouwkaart opende.

Jules, zo las ik later ergens, was de liefste econoom van Nederland. Inderdaad, dat is denk ik de best denkbare beschrijving van hem. Het was onmogelijk om die zachtaardige, vernederlandste Belg niet aardig te vinden.

Ik heb dierbare herinneringen aan de enige samenwerking die ik ooit met hem heb gehad. We hebben voor de KVS een licht geruchtmakend boekje schreven over innovatie in Nederland. Zie hier.

Jules specialisatie was de arbeidseconomie. Samen met Joop Hartog heeft hij daarover vele artikelen geschreven en het vaktijdschrift voor arbeidsmarkteconomie Labour Economics opgericht. Ook schreef hij met Hartog jarenlang een column in Het Parool. Hij hield zich in de nadagen van zijn carriére bezig met marktwerking en rechtseconomie en hij was directeur bij het SEO Amsterdam. Zie zijn volledige cv.

We kennen hem natuurlijk allemaal van krant, radio en tv waarmee hij met engelengeduld en liefde voor de economie op eenvoudige wijze moeilijke dingen wist uit te leggen.

Ik mis hem, nu al. Ik wens Jules’ nabestaanden veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.

Jenny Ligthart

Vandaag, 21 november, hoor ik tot mijn grote verdriet dat vannacht Jenny Ligthart is overleden. Net 45 jaar oud. Zij was hoogleraar macro-economie aan de Universiteit van Tilburg, zie haar website.

Zij is misschien niet erg bekend bij het grote publiek. Maar voor mij betekende ze des te meer. Jenny gaf in 1994 de werkcolleges macro-economie op de Universiteit van Amsterdam, daar waar Rick van der Ploeg de hoorcolleges gaf. Dat vak heeft mijn leven voor eens en voor altijd veranderd. Sindsdien ben ik volledig bevlogen van economie.

Ik heb als student in 1995 een werkstuk bij Jenny geschreven over vicieuze cirkels achter de Hollandse dijken. Over hoe almaar stijgende WAO-premies leidden tot uitstoot van arbeid met steeds meer WAO’ers tot gevolg. Zij was onvermoeibaar beschikbaar voor al haar studenten, altijd, overal.

Jenny wilde niets liever dan dat haar studenten net zo enthousiast werden over economie als zijzelf. Zij was het die me in contact bracht met mijn afstudeerbegeleider en latere promotor, Casper van Ewijk. Ik weet zeker dat er vele studenten zijn, zoals ik, die met grote dankbaarheid terug zullen denken aan haar toewijding als docent.

Jenny was daarnaast een zeer gedegen wetenschapper. Ze heeft vele onderzoeken gedaan op het snijvlak van macro-economie en overheidsfinanciën, over milieu-economie, belastingconcurrentie, de macro-economische effecten van belasting- en begrotingsbeleid, om maar een paar onderwerpen te noemen. Onderzoek deed ze meestal samen, met Ben Heijdra, Rick van der Ploeg, Michael Keen en talloze anderen. Zie ook haar CV.

En zij was nog tot op het laatst bezig met het schrijven van wetenschappelijke artikelen. Afgelopen maand had mijn directe collega Hendrik Vrijburg nog werkoverleg met haar over een gezamenlijk artikel.

Ik kwam Jenny ieder jaar tegen op de conferentie van de International Institute for Public Finance. Het congres voor wetenschappers op het gebied van overheidsfinanciën. Ieder jaar ergens anders. En ieder jaar was er wel een avond dat we na een lange congresdag in de kroeg belandden, tot diep in de nacht. En ook dan ging het veel over economie.

Ik heb altijd een groot zwak voor Jenny gehad. Ze was uniek: sociaal, bevlogen, ongepolijst en goudeerlijk. Zij was een voorbeeld: onvermoeibaar wijdde zij haar leven aan de economie, helaas tot het veel te vroege, bittere einde.

Ik ben dankbaar een oud student van haar te zijn geweest en haar te hebben meegemaakt als bevlogen docent en wetenschapper, en als kroegmaatje. Ik wens haar familie, vrienden en collega’s alle sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.

Written by basjacobs

21 november 2012 bij 18:17

Geplaatst in Uncategorized

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Dank je wel Bas voor je reactie op het overlijden van beide dierbare collega’s.

    Hettie Pott-Buter

    23 november 2012 at 16:49

  2. Ik heb met Jenny op de basisschool gezeten. Ik zie ons nog dagelijks naar school lopen (dat deed je toen nog!). Jenny was anders dan de gemiddelde klasgenoot. Nu denk je : ‘ze was hoogbegaafd’, Maar daar ben je je als kind niet bewust van. Ik bewonder haar om wat ze allemaal heeft bereikt, mooi om te lezen op internet. Maar wat ongelooflijk jammer dat ze slechts 45 jaar mocht worden …..

    Annecatrien de Wit-Brieffies

    23 november 2012 at 21:46

  3. Dankjewel Bas, voor je In Memoriam van Jenny. Fijn te weten dat ze jou zo geïnspireerd heeft, want ook jou ervaar ik als zeer inspirerend en betrokken econoom, die o.a. in de Media bijdraagt aan concrete oplossingen voor de economische crisis. En als econoom die heel helder de benodigde economische hervormingen durft te formuleren (vicieuze cirkels achter de Hollandse dijken).
    Nu bijna een jaar geleden heb ik Jenny voor het eerst ontmoet. Ze trad af als Bestuurslid van de KVS. In een van de pauzes raakte ik met haar in gesprek. ’s Avonds gingen we met Eduard uit eten, zij wist in een zijstraat van de Utrechtsestraat (Amsterdam) een Thais restaurant, waar ze wel graag weer wilde eten. We hebben met z’n drieën erg gelachen en serieus gesproken. Ook vertelde ze over haar ouders. We spraken af aan dit samenzijn een vervolg te geven, bijvoorbeeld tenminste jaarlijks en via internet. Het volgende etentje zou in december zijn geweest. Helaas gaat het daar niet meer van komen, met Jenny erbij. Toen ik er achterkwam wat ze allemaal gepubliceerd en gedaan had in diverse functies en als bestuurslid e.d. klapperden mijn oren, ik was perplex. Ik voel me zeer vereerd haar ontmoet te hebben, haar gezien en gehoord te hebben, over van alles en nog wat, zeg maar. Ze had nog zoveel plannen en ideeën waar ze iets mee wilde doen. Helaas gaan er geen vervolgen meer komen. Ik zal haar erg missen, dat weet ik zeker.
    Een vraag die Jenny bezighield was hoe het kwam dat ze internationaal behoorlijk bekend was, maar in Nederland zeer beperkt. Je noemt dit hierboven zelf ook al. Bas, heb jij daar een verklaring voor?

    Jacqueline van Kalsbeek

    26 november 2012 at 21:32

  4. Beste Bas,

    Een treffende beschrijving van Jenny. Ik herinner me Jenny als docent in diezelfde periode ook als heel bevlogen. Vooral als het om de wiskunde ging (wat ze niet op de middelbare school had gekozen!) kon ze erg gedreven zijn en uren met je doorpraten over modellen. Ik heb heel veel van haar geleerd, en de map “Macro Economie, Werkgroep Ligthart” hier nog in de kast staan. Daarna hebben we in 1996 samen met veel plezier internationale economie gedoceerd (ik meen me te herinneren dat jij ook deelnam aan die colleges). En inderdaad, zeer sociaal en ongepolijst: je wist bij Jenny precies waar je aan toe was. Ik hoorde pas dit weekend van haar overlijden, maar wens dan nu veel sterkte aan familie, vrienden en collega’s met het dragen van dit grote verlies.

    Paul Munters

    Paul Munters

    28 januari 2013 at 08:42


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: