Politieke Economie – Bas Jacobs

Roemer (SP) en de economische werkelijkheid

with 3 comments

Vorige week zondag was Emile Roemer, lijsttrekker van de SP, te gast bij Buitenhof. Hij ging in debat met Barbara Baarsma, hoogleraar economie en directeur van SEO Economisch Onderzoek. Fascinerend is hoe Roemer buiten de economische werkelijkheid staat:

  1. Een hoger minimumloon schaadt de werkgelegenheidskansen voor laagstbetaalden? ‘Een stukje bangmakerij’,
  2. Door de ontslagbescherming van insiders hebben de outsiders minder kans op werk? ‘Dat is ook niet waar’,
  3. Toptarieven van 65 procent in de inkomstenbelasting schadelijk voor de belastinggrondslag? ‘Ook bangmakerij’.

Al deze beweringen steunen op economisch onderzoek. Zie de volgende onderzoeken voor het bewijs:

  1. CPB (2006), Reinventing the Welfare State, Den Haag: CPB (p.81 e.v.). Neumark, David en William Wascher (2006), “Minimum Wages and Employment: Evidence from the New Minimum Wage Research”, NBER Working Paper No. 12663, Cambridge-MA, NBER.
  2. CPB (2009), Rethinking Retirement, Den Haag: CPB (p.139 e.v.). Deelen, Anja, Egbert Jongen en Sabine Visser (2006), “Employment Protection Legislation: Lessons from Theoretical and Empirical Studies for the Dutch Case?”, CPB Document 135, Den Haag: CPB.
  3. Saez, Emmanuel, Joel Slemrod, en Seth Giertz (2009), “The Elasticity of Taxable Income with Respect to Marginal Tax Rates: A Critical Review” NBER Working Paper No. 15012, May 2009, te verschijnen in Journal of Economic Literature.

Written by basjacobs

17 mei 2010 bij 18:46

Geplaatst in Uncategorized

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik vind de derde bron niet heel geloofwaardig; een working paper. Nummer 1 en 2, wel, maar vind ook dat duidelijk moet zijn dat het CPB driftig meedoet in het doen van gangbare economische aannames. Aannames, geen waarheden.

    Kees

    30 mei 2010 at 14:31

  2. Wat is economische werkelijkheid? Mijn werkelijkheid ziet er als werkzoekende 50-plusser totaal anders uit dan de werkelijkheid van Barbara Baarsma. Zij vindt de privatisering van de PTT (bron NRC Handelsblad) een succes, ik vind die privatisering een ramp. De bazen – Peter Bakker en Ad Scheepbouwer – vangen bakken met geld. Mensen die het werk doen moeten krijgen flexcontractjes tegen ondermaatse beloningen.

    Noem die ontslagbescherming. Wanneer een 50-plusser dertig jaar bij een bedrijf heeft gewerkt dat failliet gaat, dan is er alleen WW. Niets 70% van het laatst verdiende loon, maar een maximum bedrag per dag. Bescherming? Welke? Nemen zijn kansen op werk toe na dat ontslag? Natuurlijk niet.

    Mogelijkheden tot bij- of omscholing zijn er niet meer. Het UWV heeft daar geen geld (meer) voor. Heb je dan sneller werk als je maar één jaar WW krijgt? Natuurlijk niet.

    Zo krijg ik langzamerhand steeds meer het idee dat bepaalde mensen (denk aan Barbara Baarsma, maar ook Bas Jacobs) buiten de werkelijkheid staan. Zij hebben geen idee wat het is om op een zijspoor te zijn beland. Niet door kennis of kunde, maar slechts door hun leeftijd.

    Laura

    31 mei 2010 at 15:04

  3. Dit is te lezen op de website van het CPB over ontslagbescherming:

    ‘Wat zijn de effecten van ontslagbescherming in de praktijk? De vandaag gepubliceerde studie geeft ook een overzicht van de bevindingen van de internationale empirische literatuur. Een lager niveau van ontslagbescherming blijkt vooral tot grotere stromen tussen werk en werkloosheid te leiden. De werkloosheidsduur is in Nederland relatief hoog. Minder ontslagbescherming kan deze duur verkorten. Het effect op de totale werkloosheid en de werkgelegenheid is beperkt.

    Vermoedelijk zal de werkloosheid per saldo licht dalen en de werkgelegenheid licht stijgen.

    Het effect van ontslagbescherming op de werkloosheid en werkgelegenheid verschilt echter tussen groepen werknemers. Minder ontslagbescherming is gunstig voor de kansen van nieuwkomers, zoals jongeren en immigranten, en herintredende vrouwen op de arbeidsmarkt. Voor mannen tussen de 25 en 50 jaar is het effect van minder ontslagbescherming ongunstig, voor ouderen is het effect niet eenduidig. Wat het effect is op de productiviteit valt op basis van de empirische studies niet te bepalen.

    Voor Nederland heeft de liberalisering van tijdelijke contracten de kans op een baan voor werkzoekenden vergroot. Helaas vergroten tijdelijke contracten echter niet automatisch de kans op een vast contract.’

    En op diezelfde pagina – http://www.cpb.nl/nl/news/2006_62.html – zijn wel meer slagen om de arm te lezen. Je hebt natuurlijk ook te maken met statistiek. De kans kan klein zijn om niet meer aan het werk te komen. Als jij net degene bent die het treft, dan is de werkelijkheid 100%.

    Daarbij toch ook: de kans op een baan is niet hetzelfde als een baan werkelijk krijgen. De kans is er als je reageert op een advertentie. Die kans is heel klein als er 100 sollicitanten zijn.

    Laura

    31 mei 2010 at 15:22


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: